فصل هجدهم مهربانى 18 / 1 تشويق به مهربانى با يكديگر قرآن " محمّد ، پيامبر خداست و كسانى كه با اويند ، بر كافران ، سختگير [ و ] با همديگر مهربان‌اند . آنان را در ركوع و سجود مىبينى [ و ] فضل و خشنودى خدا را خواستارند . علامت [ مشخّصه ] آنان بر اثر سجود ، در چهره‌هايشان است . اين ، صفت ايشان است در تورات ؛ و مَثَلِ آنها در انجيل ، چون كِشته‌اى است كه جوانه خود بر آورد و آن را مايه دهد تا ستبر شود و بر ساقه‌هاى خود بِايستد و دهقانان را به شگفت آورد ، تا از [ انبوهىِ ] آنان ، [ خدا ] كافران را به خشم در اندازد . خدا به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند ، آمرزش و پاداش بزرگى وعده داده است " . " آن گاه به دنبال آنان ، پيامبران خود را پىدرپى آورديم و عيسى پسر مريم را در پى [ آنان ] آورديم و به او انجيل عطا كرديم و در دل‌هاى كسانى كه از او پيروى كردند ، رأفت و رحمت نهاديم . و [ امّا ] ترك دنيايى كه از پيش خود در آوردند ، ما آن را بر ايشان مقرّر نكرديم ، مگر براى آن كه كسب خشنودى خدا كنند . با اين حال ، آن را چنان كه حقّ رعايت آن بود ، منظور نداشتند . پس پاداش كسانى از ايشان را كه ايمان آورده بودند ، بدانها داديم ؛ ولى بسيارى از آنان دست‌خوش انحراف‌اند " . " علاوه بر اين ، از زمره كسانى باشد كه گرويده و يكديگر را به شكيبايى و مهربانى سفارش كرده‌اند . اينان‌اند خجستگان " .